Alam mo yung feeling na nababaduyan ka sa mga cheesy na kanta, or feeling mo ang overrated naman masyado ng love. Pero pag nanunuod ka ng mga chick flicks tulad na nga lang ng The Notebook o She’s the Man, lalo na Eternal Sunshine of the Spotless Mind eh, balde balde kung lumuha. Hindi mo nai-imagine sarili mong nagsasabi ng ‘baby’ sa isang tao kasi iniisip mong ang sweet masyado, pero kung makaasa ka naman sa tamis ng pagibig sa panunuod ng movies eh napapaiyak ka pa. Nakakatawa lang, hindi ba? Lalo na yung sa’yo mismo, mangyari yun. Tapos ang sarap pala talaga ng feeling…

Ang baduy-baduy. Ang cheesy-cheesy. Sa sobrang tamis mo, nilalanggam na kayo. Ang sarap lang ng feeling. Kung sarap lang din naman ang pinag-uusapan, pwede ko nang sabihing masarap talaga…lahat. HAHA lamna. Pero seryoso, ang saya. Yung tipong nakakaiyak.

Nakakatawa lang ‘di ba? Habang binabasa mo ‘to, nasusuka ka na sa baduy. (or sa paggamit ko ng term na baduy. ANG TANDA?) Iniisip mo kadiri, ang cheesy naman nito, bakit ko ba binabasa ‘to?

Kasi kahit gano ka-cheesy, ka-baduy, o ka-overrated pa ng pagibig, totoo naman lahat nang ‘yon.

Masarap lang talaga.